MMO_Haberci
Yeni Uye
İlk film B-sinemasının dersi gibiydi zaten ama devam filmleri işi bambaşka bir boyuta taşıyor. Bu yapımlar bildiğimiz klasik sinema kurallarıyla çekilmiş şeyler değil; resmen kafası kıyak, sınır tanımayan, asit dökülmüş gibi beyin yakan bir “Acid Film” veya “Trash Cinema” ekolünün öz evlatları. Troma işi uzattıkça saçmalamış ama dördüncü filmle olayı öyle bir toplamış ki, geek bünyeyi ihya ediyor.
İkinci ve üçüncü filmi aslında tek bir dev proje olarak çekip sonra ikiye bölmüşler. Zaten filmi izlerken “uzatılmışlık” hissi suratımıza tokat gibi çarpıyor.
İkinci filmde Toxie’yi babasını bulsun diye kalkıp Japonya’ya yollamak fikir olarak baya komik ve tam bir B-movie mantığı. Sumo güreşçileriyle kapışması, Japon pop kültürüyle dalga geçilmesi eğlenceli ama ilk filmdeki organik, kasaba bazlı intikam havası dağılıyor. Üçüncü film (The Temptation of Toxie) ise serinin en tıkandığı yer. Toxie’nin kör sevgilisinin gözleri açılsın diye Amalgamated Evil adında şeytani bir şirkete girip takım elbise giymesi, bildiğin kapitalizm parodisi. Fikir geek olarak çok iyi duruyor ama temposu yerlerde. İlk filmdeki o vurdu mu oturtan adalet hissi gitmiş, yerine uzatılmış espriler gelmiş.
İşte zurnanın zırt dediği yer burası. İkinci ve üçüncü filmdeki yavaşlamadan sonra Troma “yeter ulan” deyip dördüncü filmde olayı katıksız bir “acid” şölene çevirmiş. Paralel evrenler, alternatif boyutlar, Toxie’nin tam bir pislik olan kötü ikizi Noxie… Film resmen çizgi roman sayfalarından fırlamış gibi.
Politik doğruculuğun canına okuyan, iğrençlik katsayısını tavan yaptıran ve temposu bir saniye bile durmayan tam bir çizgi roman geek’i rüyası. Sahnelerin absürtlüğü ve görselliği tam olarak o “beyin yakan” Acid Film estetiğini veriyor. Troma kendi mirasıyla ve B-movie trope’larıyla öyle bir dalga geçiyor ki izlerken “işte benim kafamdaki Troma bu” diyorsun.
Ortadaki iki film biraz güç bela ilerleyen, seriyi uzatmak için yapılmış işler gibi dursa da dördüncü film bütün günahları temizliyor. The Toxic Avenger külliyatı, Acid/Trash sinema ekolünün ne kadar özgür ve çılgın olabileceğinin en kanlı kanıtı. Ortadaki iki filmi pas geçsen bile dördüncüyü kaçırmak B-sinemasına ihanet olur.
The Toxic Avenger Serisi (Part II, Part III & Part IV) İncelemesi: ilk olarak FRPNET'te yayınlandı.
Bu haber buradaki kaynaktan otomatik olarak çekilmiştir.
Part II ve Part III (1989): Şirket Kafası ve Japonya Saçmalığı
İkinci ve üçüncü filmi aslında tek bir dev proje olarak çekip sonra ikiye bölmüşler. Zaten filmi izlerken “uzatılmışlık” hissi suratımıza tokat gibi çarpıyor.
İkinci filmde Toxie’yi babasını bulsun diye kalkıp Japonya’ya yollamak fikir olarak baya komik ve tam bir B-movie mantığı. Sumo güreşçileriyle kapışması, Japon pop kültürüyle dalga geçilmesi eğlenceli ama ilk filmdeki organik, kasaba bazlı intikam havası dağılıyor. Üçüncü film (The Temptation of Toxie) ise serinin en tıkandığı yer. Toxie’nin kör sevgilisinin gözleri açılsın diye Amalgamated Evil adında şeytani bir şirkete girip takım elbise giymesi, bildiğin kapitalizm parodisi. Fikir geek olarak çok iyi duruyor ama temposu yerlerde. İlk filmdeki o vurdu mu oturtan adalet hissi gitmiş, yerine uzatılmış espriler gelmiş.
Citizen Toxie: The Toxic Avenger IV (2000): Gerçek Bir Acid/Trash
İşte zurnanın zırt dediği yer burası. İkinci ve üçüncü filmdeki yavaşlamadan sonra Troma “yeter ulan” deyip dördüncü filmde olayı katıksız bir “acid” şölene çevirmiş. Paralel evrenler, alternatif boyutlar, Toxie’nin tam bir pislik olan kötü ikizi Noxie… Film resmen çizgi roman sayfalarından fırlamış gibi.
Politik doğruculuğun canına okuyan, iğrençlik katsayısını tavan yaptıran ve temposu bir saniye bile durmayan tam bir çizgi roman geek’i rüyası. Sahnelerin absürtlüğü ve görselliği tam olarak o “beyin yakan” Acid Film estetiğini veriyor. Troma kendi mirasıyla ve B-movie trope’larıyla öyle bir dalga geçiyor ki izlerken “işte benim kafamdaki Troma bu” diyorsun.
Son Söz
Ortadaki iki film biraz güç bela ilerleyen, seriyi uzatmak için yapılmış işler gibi dursa da dördüncü film bütün günahları temizliyor. The Toxic Avenger külliyatı, Acid/Trash sinema ekolünün ne kadar özgür ve çılgın olabileceğinin en kanlı kanıtı. Ortadaki iki filmi pas geçsen bile dördüncüyü kaçırmak B-sinemasına ihanet olur.
The Toxic Avenger Serisi (Part II, Part III & Part IV) İncelemesi: ilk olarak FRPNET'te yayınlandı.
Bu haber buradaki kaynaktan otomatik olarak çekilmiştir.