MMO_Haberci
Yeni Uye
Roger Corman ve Edgar Allan Poe ortaklığının en elle tutulan meyvesi olan 1964 yapımı The Masque of the Red Death, yönetmenin alışılagelmiş ucuz B-movie kalıplarını tamamen kıran, son derece ciddi ve karanlık bir gotik film. Corman’ın diğer işlerindeki “laga luga” eğlence anlayışını bir kenara bırakan film, baştan sona odağını kaybetmeyen kasvetli bir atmosfer sunuyor.
Vincent Price, bu tarz aristokrat, gaddar ve karanlık rolleri oynamak için doğduğunu bir kez daha kanıtlıyor. Canlandırdığı Prens Prospero karakterinin dışarıdaki vebadan korunmak için şatosuna kapanması ve içeride satanik kült ayinleri düzenlemesi, günümüzün elite/okült kapalı kapılar arkası mekanizmalarını andıran tekinsiz bir havaya sahip.
Filmin en güçlü yanlarından biri de bu görkemli prodüksiyonun içindeki görsel tezatlıklar. Siyah ve kırmızının domine ettiği o son derece tekinsiz, karanlık odalarda renk renk kostümler giymiş misafirlerin umarsızca eğlenmesi, yaklaşan ölümün ve vebanın soğukluğunu daha da belirgin kılıyor. Ortada B-movie ucuzluğu değil, gayet eli yüzü düzgün ve büyük bir prodüksiyon var.
Film, B-sinemasının aşırı tempolu ve absürt yapısından uzak durup tamamen sanat yönetimi ve atmosfer odaklı ilerlediği için yer yer oldukça ağırlaşabiliyor. Ciddiyet dozunun bu kadar yüksek olması filmi zaman zaman sıkıcı bir noktaya çekse de sunduğu seyir zevki ve estetik başarı bu durumu telafi ediyor.
The Masque of the Red Death, eğlenmek ya da çerezlik bir B-movie izlemek isteyenlere göre değil. Ancak Vincent Price’ın muazzam performansını, gotik korku edebiyatının kasvetli yapısını ve ölümden kaçamayacağını bile bile dans eden burjuvazinin çürümüşlüğünü izlemek isteyenler için kesinlikle izlenmesi gereken bir film.
The Masque of the Red Death (1964) İncelemesi ilk olarak FRPNET'te yayınlandı.
Bu haber buradaki kaynaktan otomatik olarak çekilmiştir.
Vincent Price Faktörü ve Seçkinler
Vincent Price, bu tarz aristokrat, gaddar ve karanlık rolleri oynamak için doğduğunu bir kez daha kanıtlıyor. Canlandırdığı Prens Prospero karakterinin dışarıdaki vebadan korunmak için şatosuna kapanması ve içeride satanik kült ayinleri düzenlemesi, günümüzün elite/okült kapalı kapılar arkası mekanizmalarını andıran tekinsiz bir havaya sahip.
Filmin en güçlü yanlarından biri de bu görkemli prodüksiyonun içindeki görsel tezatlıklar. Siyah ve kırmızının domine ettiği o son derece tekinsiz, karanlık odalarda renk renk kostümler giymiş misafirlerin umarsızca eğlenmesi, yaklaşan ölümün ve vebanın soğukluğunu daha da belirgin kılıyor. Ortada B-movie ucuzluğu değil, gayet eli yüzü düzgün ve büyük bir prodüksiyon var.
Ciddiyetin Getirdiği Tempo
Film, B-sinemasının aşırı tempolu ve absürt yapısından uzak durup tamamen sanat yönetimi ve atmosfer odaklı ilerlediği için yer yer oldukça ağırlaşabiliyor. Ciddiyet dozunun bu kadar yüksek olması filmi zaman zaman sıkıcı bir noktaya çekse de sunduğu seyir zevki ve estetik başarı bu durumu telafi ediyor.
Son Söz
The Masque of the Red Death, eğlenmek ya da çerezlik bir B-movie izlemek isteyenlere göre değil. Ancak Vincent Price’ın muazzam performansını, gotik korku edebiyatının kasvetli yapısını ve ölümden kaçamayacağını bile bile dans eden burjuvazinin çürümüşlüğünü izlemek isteyenler için kesinlikle izlenmesi gereken bir film.
The Masque of the Red Death (1964) İncelemesi ilk olarak FRPNET'te yayınlandı.
Bu haber buradaki kaynaktan otomatik olarak çekilmiştir.