MMO_Haberci
Yeni Uye
Roger Corman’ın neredeyse hiç bütçe ayırmadan, sadece iki günde ve artık set malzemeleriyle çektiği 1960 yapımı The Little Shop of Horrors, B-sinemasının en pratik ve absürt örneklerinden biri. Kendi çapında yarattığı ikonik figürlerle ne tam anlamıyla “kötü” diyebileceğiniz ne de bir başyapıt ilan edebileceğiniz, ama süresiyle ve temposuyla kendini rahatça izleten bir iş.
Filmin merkezindeki insan yiyen bitki Audrey II, günümüz gözüyle bakıldığında adeta Super Mario oyunlarındaki o yeşil Piranha Plant’leri andırıyor. Seymour’un bitkiyi büyütmek için sürekli onu beslemesi ve en nihayetinde kendi yarattığı canavara yem olması, bildiğimiz klasik Frankenstein/Prometheus anlatısının B-movie komedisiyle harmanlanmış basit bir versiyonu.
B-filmlerin şanındandır; hafızalara kazınan tek bir ikonik replik ya da eylemle akılda kalırlar. Doctor Who’nun “Exterminate!” sloganı gibi bu filmin de hafızalara kazınan net imzası “Feed me!” (Beni besle!) nidası oluyor.
Filmin popüler kültürdeki en büyük pazarlama malzemelerinden biri olan genç Jack Nicholson’ın dişçi sahnesi, aslında hikaye açısından pek bir önemi olmayan, abartılmış bir yan detaydan ibaret. Ancak filmin derdi de zaten derinlik sunmak değil.
Süresinin kısa olması ve absürt komedi tonunu hiç bozmaması sayesinde film sıkmadan akıp gidiyor. İsteyen alt metin arayıp hırs ve yaratıcı-yaratılan ilişkisi üzerine düşünebilir, isteyen de iki günde çekilmiş ucuz bir absürt komedinin tadını çıkarabilir.
The Little Shop of Horrors (1960), sinema tarihinin en ucuz ama en eğlenceli B-movie deneyimlerinden biri. Sinematik bir devrim vaat etmiyor ama 60 dakikalık süresiyle, saçma dünyasıyla ve eğlenceli yapısıyla “izlenebilir” bir B-klasiği olmayı başarıyor.
The Little Shop of Horrors (1980): İki Günde Çekilen Absürt B-Movie Eğlencesi ilk olarak FRPNET'te yayınlandı.
Bu haber buradaki kaynaktan otomatik olarak çekilmiştir.
Frankenstein Miti, Super Mario Bitkisi ve “Feed Me!”
Filmin merkezindeki insan yiyen bitki Audrey II, günümüz gözüyle bakıldığında adeta Super Mario oyunlarındaki o yeşil Piranha Plant’leri andırıyor. Seymour’un bitkiyi büyütmek için sürekli onu beslemesi ve en nihayetinde kendi yarattığı canavara yem olması, bildiğimiz klasik Frankenstein/Prometheus anlatısının B-movie komedisiyle harmanlanmış basit bir versiyonu.
B-filmlerin şanındandır; hafızalara kazınan tek bir ikonik replik ya da eylemle akılda kalırlar. Doctor Who’nun “Exterminate!” sloganı gibi bu filmin de hafızalara kazınan net imzası “Feed me!” (Beni besle!) nidası oluyor.
Jack Nicholson Detayı
Filmin popüler kültürdeki en büyük pazarlama malzemelerinden biri olan genç Jack Nicholson’ın dişçi sahnesi, aslında hikaye açısından pek bir önemi olmayan, abartılmış bir yan detaydan ibaret. Ancak filmin derdi de zaten derinlik sunmak değil.
Süresinin kısa olması ve absürt komedi tonunu hiç bozmaması sayesinde film sıkmadan akıp gidiyor. İsteyen alt metin arayıp hırs ve yaratıcı-yaratılan ilişkisi üzerine düşünebilir, isteyen de iki günde çekilmiş ucuz bir absürt komedinin tadını çıkarabilir.
Son Söz
The Little Shop of Horrors (1960), sinema tarihinin en ucuz ama en eğlenceli B-movie deneyimlerinden biri. Sinematik bir devrim vaat etmiyor ama 60 dakikalık süresiyle, saçma dünyasıyla ve eğlenceli yapısıyla “izlenebilir” bir B-klasiği olmayı başarıyor.
The Little Shop of Horrors (1980): İki Günde Çekilen Absürt B-Movie Eğlencesi ilk olarak FRPNET'te yayınlandı.
Bu haber buradaki kaynaktan otomatik olarak çekilmiştir.