MMO_Haberci
Yeni Uye
Piyasaya sürülen her projeye devasa iddialarla yaklaşmak ya da pazarlama bütçelerinin abartısıyla “yılın bilimkurgu-gerilim olayı” diye sunulan işlere aldanmak, izleyici için çoğunlukla hayal kırıklığıyla sonuçlanıyor. The End of Oak Street tam olarak bu tuzağa düşen, etiketine kanılmaması gereken yapımlardan biri.

Filme başlamadan önce beklentiyi doğru bir yere oturtmak şart. Öyle gerilim atmosferiyle tırnak yedirecek, bilimkurgu mantığıyla zihin bükecek veya klasik dinozor filmlerinin yarattığı sinematik ağırlığı sunacak bir iş kesinlikle yok karşımızda. “Gençlik filmi” deyip geçmek en doğrusu.
Zaten yapımın genel temposuna, çekim kalitesine ve yüzeysel kalan dramasına baktığınızda sinema salonları için değil; dijital platformların “arkada dönsün, akışta izlensin” mantığıyla hazırlanan çerezlik içerik havuzuna üretildiği her halinden belli oluyor.

David Robert Mitchell’ın yönetmen koltuğunda olması, kadroda Anne Hathaway ve Ewan McGregor gibi isimlerin yer alması bir an için “Acaba kaliteli bir şey mi geliyor?” hissi yaratsa da film kendi tonunu bulmakta zorlanıyor. Bir mahallenin boyut/zaman yarılmasıyla aniden dinozor çağına ışınlanması fikri kağıt üzerinde ne kadar eğlenceli görünse de, hikaye bunu derinleştirmek yerine klişe aile çatışmalarına ve sığ gençlik dramalarına feda etmiş. Ne yaratılan tehlike hissi izleyiciye geçiyor ne de karakterlerin başına gelenler pek umrumuzda oluyor.

Uzun lafın kısası; iddialı bir bilimkurgu veya gerilim arayanların yanından bile geçmemesi gereken, sadece kafa boşaltmak ve vakit öldürmek adına arkada açılabilir çerezlik bir gençlik işi. İzleyip geçmelik, listeden silmelik.
David Robert Mitchell ve J.J. Abrams isimlerini yan yana görünce insan ister istemez kafada It Follows tarzı gerilim havası ya da Super 8 gibi nostaljik bir macera canlandırıyor. Ama adamlar resmen kadroya Anne Hathaway ile Ewan McGregor’ı koyup 80’ler mahalle ortamını kretase dönemi dinozorlarıyla çorbaya çevirmişler. Pazarlamayı sci-fi/thriller diye yaptılar ama işin aslı tam platform çerezliği. İzlerken sen de ne hissettin bilmiyorum ama o “platform arkasında dönsün” havası sinema duygusunu tamamen öldürüyor.

The End of Oak Street İncelemesi ilk olarak FRPNET'te yayınlandı.
Bu haber buradaki kaynaktan otomatik olarak çekilmiştir.

Filme başlamadan önce beklentiyi doğru bir yere oturtmak şart. Öyle gerilim atmosferiyle tırnak yedirecek, bilimkurgu mantığıyla zihin bükecek veya klasik dinozor filmlerinin yarattığı sinematik ağırlığı sunacak bir iş kesinlikle yok karşımızda. “Gençlik filmi” deyip geçmek en doğrusu.
Zaten yapımın genel temposuna, çekim kalitesine ve yüzeysel kalan dramasına baktığınızda sinema salonları için değil; dijital platformların “arkada dönsün, akışta izlensin” mantığıyla hazırlanan çerezlik içerik havuzuna üretildiği her halinden belli oluyor.

David Robert Mitchell’ın yönetmen koltuğunda olması, kadroda Anne Hathaway ve Ewan McGregor gibi isimlerin yer alması bir an için “Acaba kaliteli bir şey mi geliyor?” hissi yaratsa da film kendi tonunu bulmakta zorlanıyor. Bir mahallenin boyut/zaman yarılmasıyla aniden dinozor çağına ışınlanması fikri kağıt üzerinde ne kadar eğlenceli görünse de, hikaye bunu derinleştirmek yerine klişe aile çatışmalarına ve sığ gençlik dramalarına feda etmiş. Ne yaratılan tehlike hissi izleyiciye geçiyor ne de karakterlerin başına gelenler pek umrumuzda oluyor.

Uzun lafın kısası; iddialı bir bilimkurgu veya gerilim arayanların yanından bile geçmemesi gereken, sadece kafa boşaltmak ve vakit öldürmek adına arkada açılabilir çerezlik bir gençlik işi. İzleyip geçmelik, listeden silmelik.
David Robert Mitchell ve J.J. Abrams isimlerini yan yana görünce insan ister istemez kafada It Follows tarzı gerilim havası ya da Super 8 gibi nostaljik bir macera canlandırıyor. Ama adamlar resmen kadroya Anne Hathaway ile Ewan McGregor’ı koyup 80’ler mahalle ortamını kretase dönemi dinozorlarıyla çorbaya çevirmişler. Pazarlamayı sci-fi/thriller diye yaptılar ama işin aslı tam platform çerezliği. İzlerken sen de ne hissettin bilmiyorum ama o “platform arkasında dönsün” havası sinema duygusunu tamamen öldürüyor.

The End of Oak Street İncelemesi ilk olarak FRPNET'te yayınlandı.
Bu haber buradaki kaynaktan otomatik olarak çekilmiştir.